Sennur Mutlugil

Bir sağır sessizlik içinde,
Çığlıklar duyuyormuş gibi.
Çölün ortasına kumdan denizde,
Sırılsıklam yüzüyormuş gibi.
Kuraklıktan çatlamış toprakta,
Çiçek yetiştiriyormuş gibi.
Bir gibinin peşinde koşup,
Gerçeği arıyormuş gibi.
Cümlelerin sonunda,
İşaretsiz duruyormuş gibi.
Rüyanın içinde rüya,
Görüyormuş gibi.
Bir numara küçük ayakkabıyla,
Hızlı hızlı yürüyormuş gibi.
Ruhuna vuran tokat izinden,
Haberi yokmuş gibi.
Hayatın akışında “zirvedeyim” derken,
Tepetaklak düşüyormuş gibi.
Kırılma noktasında düşlerine,
Virgülle devam ediyormuş gibi.
Bir gibinin içine hapsolmuş gibi.
Yaşıyor işte her gün,
Boğazında bir düğümle,
Ölüyormuş gibi.