İzzettin Maden

Yanımda yatar sarhoş, gam kahr-ı dil ile ben,
Mecnun misâli pervâne, aşkın nağmesiyle sen. 

Firakınla yanar cân-ı dil, dert kâr-ı hayatım, 
Gözyaşlarım sel olur, hûşû içinde feryadım.

Hile ve fısk-ı fena serpti her dem nazlı bahçene, 
Gülistânım virane, kalbim virânenin yâd-ı hûbânı. 

Leylâ’yı tutsa şehd-i aşk, yâr olmadı cihânı, 
Gönül ezildi sevdâda, rûh oldu dert zarb-ı cânı.
 
Dildârım şarhoş yatar, rûh-i mecnûnun hâtırı, 
Her dem rûh-ı sâkîye meyleder gamlı gönlümü. 

Meşk-i hûrânîyânla doldu kalbimde muhabbât, 
Firkat-ı yâr yüzünden kaldu ciğerimde hûbât