Senem Beril Başoğlu

avuç açan inananlar yarattım,  
ama hiçbir dua göğüme ulaşmadı,
gökyüzü karanlığına sarıldı,  
ve biz o dehlizleri sevdik. 
 
inançlarım,  
gölgelerin içindeki fısıltılar gibi,  
her nefeste yankı buldu zihninde.
bir ateş yandı göğsünde,
gölgeleri yaran ateşin nuru
bir ayet gibi aydınlattı karanlığı.

dokundukça zihnin dinginleşti,
zaman aktı,
dualar yanıt buldu.
soyundu gökyüzü örtüsünü,
eritti ateşinde bizi bir kum gibi.

kayboldu gölgelerimiz kıvılcımların büyüsünde,
ışığa sarıldı gökyüzü.
doğduk yeniden ışıkla el ele,
ateşi yayan kutsal bir dua olarak.