Bana bin bir gece bahşet.
Kov kışın sıtmalı setresini,
Toprağın felçli yüzünden.
Sıyır tüm günahlarını,
Yıldızları diz yol kenarına,
Yolumuz kaybolmasın.
Gece daha bakir.
Masallar anlat bana,
Hiç yalan olmasın içinde.
Mâhından parlak çiçekler,
Halk edeyim sana.
Göktenli adalar,
Yüzsün peşinde.
Doğrult kalemi,
Aynadan kendine.
Anlamının yivine,
Vurulsun her kitle.
Toynak seslerinin bulantısı
At koşturur mu içinde?
Seni seviyorumlayarak
Devleri tepeler heceler.
Kelle koltukta hazır!
Lambaların cin tüter.

Sensiz öksüz her masal.
Issız çölün sakinleri
Sözcüklerin pek kutsal.
Yoklayalım derinleri.
Kuyundayım, çıkamam.
Rüyandaki esirim.
Benden türer kâinat,
Var oluşta kesirim.

Sensin işte bana,
Gezdiren yedi denizi.
Bin gecemiz sona erip,
Bu masal bur’da bitti!

Abdullah Emre Aladağ