Dr. Osman Akçay

Şekilsiz insanların kuklaları
Çiçek buketlerini tutar
Denizin sınırlarının ötesinde
Ruhumu emer durmaksızın
Bahar göğü gibi

Soğuk demir güneş
Buzlu pencerenin ardından belirir
Doğduğum yer kadar bana tanıdık
Yeşilimsi tenli bir genç kadınla
Birbirimize yaslanırken

Kapının ardından nice kavga gürültüsü
Güney sınırında bir deve boğulur
Karar verdiğimde karar vereceğim

Arkamda sıfır var
Teçhizatıma takılırsan bilmelisin
Ölen çanların sesi kayboldu
Herkes seni özler bazen
Yağmurda şemsiyesiz koşabilirsen